: S o r b e t : Passion Of L!fe*

What if I say, this’s the song written for you.

ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม?

เพลงเพราะที่มีเนื้อหาและดนตรีแสนหวานเพลงนี้คงอยู่ในใจใครหลายๆคนแล้ว

เรารู้จักเพลง ก่อนที่จะรู้จักหนังเรื่องนี้เสียอีก

'รักแห่งสยาม' เรื่องราวความรักหลายแบบ ที่มีคนนิยามว่าเป็นหนังรักแบบวันรุ่น รักแบบครอบครัว หรือบางคนก็ว่าเป็นหนังเกย์  แต่สำหรับเราแล้วมันเนียนมากเลย ทั้งฉาก ตัวละครและอารมณ์

ดูตอนธรรมดามาหลายรอบแล้ว ตั้งใจจะเขียนถึงหนังเรื่องนี้

 พอมีคนใจดีให้ยืม Directtor's cut เลยได้โอกาสดูซะอีกรอบ ชอบเวอร์

เวลาดูหนังแล้วชอบดูห้องของแต่ละคน สวยดี อันนี้ห้องมิว เป็นคนแต่งเพลงและร้องนำวง August กับเพื่อนที่โรงเรียน

ส่วนอันนี้ห้องหญิง สาวน้อยบ้านตรงข้ามมิว ที่ย้ายมาแทนโต้ง แอบคลั่งไคล้มิวอยู่ กุ๊กกิ๊กมาก

ห้องโต้ง นับถือศาสนาคริสต์ เรียบๆง่ายๆ

 เมื่อทั้งสองคนมาเจอกัน ความรู้สึกดีดีที่ก่อตัวขึ้นมา ทั้งที่ต่างยังไม่เข้าใจตัวเอง

ชอบฉากที่โต้งไปนอนค้างบ้านมิว

แต่ฉากนี้ที่จุกมาก สุนีย์ที่ย้อนกลับมาบ้านทุกเช้าและเที่ยงเพื่อเอาข้าว น้ำ และยา
มาให้สามีขี้เหล้าที่เอาแต่นอนอยู่บ้าน หลังจากเอาแกงจืดร้อนๆไปวางไว้ให้เป็นมื้อเที่ยง
ตัวเองก็หยิบเอาไข่พะโล้มื้อเช้าที่เย็นจนเป็นไขแล้วมากินแทน เพราะเขาไม่แตะต้อง กรเห็นแล้วก็อึ้ง
พอสุนีย์กลับออกไปจึงเห็นความสำคัญในสิ่งที่เธอทำมาตลอด 5 ปี กรกินข้าวร้อนๆมื้อเที่ยงไป ร้องไห้ไป

อีกฉากที่ชอบมาก และเหมือนจะเป็นฉากที่คลี่คลายเรื่องในใจทั้งหมดระหว่างแม่กับโต้ง

หลังจากจูนแยกตัวไป เพื่อให้ 3 พ่อแม่ลูกอยู่กันได้เอง ข้อความในจดหมายคงทำให้โต้งรู้สึกเปิดใจตัวเองกับแม่มากขึ้น สุนีย์ให้โต้งช่วยติดตุ๊กตาลงบนต้นคริสต์มาส โต้งได้แต่ถามว่าจะให้ติดตรงไหนจนสุนีย์รำคาญ

ก็เดี๋ยวโต้งติดไปแล้ว ไม่ถูกใจแม่ แม่ก็จะว่าอีก (นัยข้อความนี้คงมีนัยไปถึงความรักของโต้งกับมิวด้วย)

'เลือกที่ตัวเองคิดว่า ดีที่สุด'

โต้งเลือกตุ๊กตาเด็กผู้ชาย ก็ย่อมหมายถึงบอกแม่ ว่า เขาเลือกที่จะเดินทางนี้

สุนีย์ถึงจะผิดหวังและใจหาย แต่ที่สุดแล้วเธอก็ยิ้มรับในตัวตนของลูกชายตัวเองในที่สุด

- - - - - - - - -

เพราะแม้ว่าความรักมันจะทำให้เราทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง

แต่มันก็ยังดีกว่า เราไม่เคยทำอะไรเพื่อความรักเลย ไม่ใช่เหรอ?

จูน

ส่งท้ายเรื่อง