: The Lost Horizon Diary 5 (end):

posted on 19 Mar 2012 00:12 by sorbet in HappyTrip directory Travel, Diary

วันที่ 5 หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงิน
blue moon valley (石卡雪山)


วันนี้คือวันสุดท้ายที่เราจะเที่ยวกันจนถึงเย็น

ลูลู่ออกอาการตั้งแต่เมื่อวานว่าไม่อยากขึ้นไปเลย ไม่ขึ้นได้ไหม

จะ ยอมออกค่าเสื้อกันหนาวคนละ 50 หยวนให้ทุกคน เพราะข้างบนลมแรงและหนาวมาก

แถมเพื่อนไกด์ของเธอบอกว่าขึ้นไปวันก่อนไม่มีอะไรเลย มีแต่หินและดิน (อ้าววว Foot in mouth)

 

หุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงินโปรแกรมเอกของเราวันนี้อยู่ที่จงเตี้ยน(Zhongdian)

ซึ่งก็คืออีกชื่อหนึ่งของแชงกรีลานั่นล่ะ มีความสูง 4449 เมตร

(ไม่แน่ใจว่าจุดที่ขึ้นไปเดินจริงๆคือ3960 เมตรหรือเปล่า)

ซึ่งเตี้ยกว่าภูเขาหิมะมังกรหยกจิ๊ดเดียว (อันนั้น4506 เมตร)

เนื่องจากข้างบนลูลู่บอกว่าลมแรงมากและอาจมีหิมะ บวกกับเข็ดจากภูเขาหิมะมังกรหยก

เราเลยตัดสินใจเช่าเสื้อกันหนาวเพิ่ม และที่ลืมไม่ได้สำหรับความสูงขนาดนี้ก็คืออ๊อกซิเจนกระป๋องที่เหลืออยู่




: วิวจากทางขึ้น rope way :


: ทางขึ้น พร้อมด้วยเสื้อกันลมกันหยาวสีแดงแปร๊ด :

 

 วิธีขึ้นหุบเขาพระจันทร์สีน้ำเงินก็ยังคงเป็น rope wayเหมือนเดิม

อากาศข้างล่างขมุกขมัว ใบไม้เปลี่ยนสีพอให้ชื่นใจ


: การเดินทางสำคัญที่ระหว่างทาง ไม่ใช่จุดหมายปลายทาง (ยกเว้นกรณีนี้) Foot in mouth :

 

แต่เมื่อ rope wayสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

คนไทยเมืองร้อนแสนร้อนบางคนก็ได้เห็นเกล็ดขาวๆปลิวให้ว่อนเป็นครั้งแรก มันคือหิมะ!


: ข้างล่างเป็นใบไม้เปลี่ยนสี แต่ข้างบนหิมะเริ่มตก :

หิมะตกค่ะ! ทั้งเคเบิลคาร์ดี๊ด๊ากรี๊ดกร๊าด เปิดกระจกถ่ายรูปไม่กลัวหนาวกันเลยล่ะ

บรรยากาศรอบตัวมีแต่สีขาวๆของหิมะและสีเทาๆของต้นสน

เหมือนโลกทั้งใบโดนปรับโหมดเป็นขาวดำ มหัศจรรย์!!!


: มองจากหน้าต่าง เริ่มแบ่งแยกอากาศข้างบนกับข้างล่างชัดเจน :


: ปลิวว่อนเลย Wink :



: นั่งได้ประมาณ 6-8 คน :


: มองลงไปน่ากลัวมาก เหมือนถูกปกคลุมด้วยสารเคมีหรือเถ้าอะไรสักอย่างมากกว่า :

 

กว่าเราจะขึ้นไปถึงยอดเขา หิมะก็ยังคงตกอยู่ วันนี้เราเลยรอดจากการเป็นผู้ชมดินและหินแห้งๆไปอย่างหวุดหวิด

ลูลู่ถึงกับคึกวิ่งไปเอาพลั่วมาตักหิมะไม่หยุดประมาณว่าจะทำ snowman ไว้ให้ลูกทัวร์ถ่ายรูป

พร้อมให้เราถ่ายรูปเธอไปอวดเพื่อนไกด์ที่เพิ่งกลับไปวันก่อนอีกต่างหาก Embarassed

ข้างบนหุบเขาเป็นทางเดินไม้ยาวๆ บนยอดมีเจดีย์และธงมนต์ ซึ่งเราเดินไปไม่ถึง

ถ่ายรูปกันเล่นอยู่ตรงช่วงกลางๆมากกว่า แป๊บเดียวหิมะก็หยุดตกและแดดทำท่าจะออกมานิดนึงแล้วก็หายไป

แต่ถึงจะไม่ได้ฟ้าใสๆตัดกับหิมะขาวๆก็ยังแฮปปี้นะ



: มองเห็นทางเดินไกลหายไปในสีขาว :

 



: หิมะตกแต่ลมไม่แรง Cool ฟ้าไม่ใสแต่ได้บรรยากาศสวยไปอีกแบบ :

 

อิ่มกับหิมะแล้วก็ลงมาอิ่มกับอาหารกลางวันต่อ

ครึ่งบ่ายวันนี้เรามีเวลาให้กับเมืองโบราณจงเตี้ยนที่เดียวเลยเต็มๆ

ในทุกเมืองโบราณที่ผ่านมาเราชอบที่นี่มากที่สุดเพราะมีเวลาเดิน มีเวลาถ่ายรูป ฮ่าๆ

(แต่ถ้าได้ลงเดินที่เมืองซู่วเหอนานๆก็คงจะเวิร์คมากเหมือนกัน)

 


: เมืองโบราณจงเตี้ยน จริงๆเราก็ไม่แน่ใจว่าใันโบราณจริงหรือหลอกนะ Foot in mouth :

 

 
: ชอบถ่ายอะไรประมาณนี้ล่ะ คลาสสิกดีนะ Cool :

 


: โอ๊ยย อยากอยู่ต่ออีกวันนึง Tongue out :




: น่้าา-ร้อกกก-อ้ะ!!  Wink:

 

 


: เมืองพอโดนแดดอะไรๆก็สวยไปหมดขึ้นมาทันที :

 



: คลาสสิคคคค :

 

เมืองเล็กๆที่มีทางเดินหินไปรอบๆ ข้างบนเนินเขาจะมีวัดธิเบต

ชื่อวัดต้าฝอ (แต่เราไม่ได้ขึ้นไปเพราะมัวแต่ถ่ายรูปเพลิน) ร้านสองข้างทางยังเป็นแบบโบราณ

และบางที่ก็ดัดแปลงไปบ้าง ดูรวมๆแล้วเป็นเมืองที่มีดีเทลเล็กๆน้อยๆที่สวยมาก

โทนสีก็ยังสวย ดูดีไปหมด สรุปว่าชอบ Wink

 

ออกจากเมืองโบราณจงเตี้ยนเราก็มุ่งไปสนามบินเพื่อต่อเครื่องไปคุนหมิง

เก็บข้าวของสัมภาระกลับเมืองไทยวันรุ่งขึ้น บ๊ายบายแชงกรีลา ถึงฉันจะไปไม่ถึงเต๋อชิง

แต่ก็เป็นแชงกรีลาที่ครบถ้วนสมบูรณ์ อะไรจะสำคัญไปกว่าการได้อยู่กับครอบครัวที่เรารัก

ไปเที่ยวด้วยกัน ใช้เวลาอยู่ด้วยกันหรอกเนอะ ขอบคุณที่ตามอ่านมาถึงตอนสุดท้าย

คนเล่าเองก็ชักจะลืมๆไปแล้วเหมือนกัน แหะ...

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ Embarassed

 

Comment

Comment:

Tweet

ลงภาพได้สวยจังเลยครับ confused smile

#3 By プフ PRECURE on 2012-06-03 16:38

น่าไปเที่ยวจังเลยคะ อยากเห็นหิมะอ่า
อากาศท่าจะหนาวมาก เป็นเมืองที่น่าเที่ยวจัง
ดูบรรยากาศน่าไปเที่ยวกับครอบครัว
น่าไปเที่ยวจัง
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#2 By kanomiie on 2012-03-20 10:37

เป็นเมื่อที่ดูแล้วคล้ายหยังจีนสมัยก่อนเลยค่ะ บรรยากาศแห่งความทรงจำbig smile

#1 By Lan-La on 2012-03-19 07:17