ณ : นิ้วกลม
ฉันพาหนังสือเล่มนี้กลับบ้าน เพราะคิดถึงใครคนหนึ่ง
เป็นงานของนิ้วกลม เล่มที่ 3 ที่ฉันได้ไล่สายตาผ่านตัวหนังสือ
เล่มนี้ต่างจากเล่มก่อนที่เล่าเรื่องราวของเมืองที่อยากไป เป็นเล่าเรื่องราวใกล้ตัวที่บางเรื่องฉันเองก็ไม่เคยคิดมาก่อน...
"ณ" เล่าเรื่องราวในพื้นที่แต่ละที่ที่นิ้วกลมคุ้นเคย และขบคิดออกมาจนพื้นที่เล็กบ้างใหญ่บ้างเหล่านั้นมีเสน่ห์ขึ้นมาอย่างน่าแปลกใจ ยอมรับในมุมแปลกแต่ลึกซึ้งของคนคนหนึ่งที่จบสถาปัตย์ และแปรมาเป็นครีเอทีฟ พ่วงตำแหน่งนักเขียนที่ทำงานออกมาได้กลมกล่อม (โดยเฉพาะภาพประกอบแบบ 'ถาปัดๆ' เล่มนี้ถูกใจมาก)
ฉันชอบหนังสือที่อ่านแล้วได้คิดต่อยอดไปเรื่อยๆ บางทีทำตาร้อนผ่าว ตื้นตัน บางทีก็น่าขำในเรื่องราวใกล้ตัวที่หลายคนมองข้าม ทำกันไปด้วยความเคยชิน
เรื่องลึกซึ้ง ที่บางทีคนอย่างฉันก็ยากที่จะคิดเองได้
"ณ" หนึ่งเล่าถึง "งานแต่งงาน"
ฉันเองก็เป็นคนหนึ่งที่มีความฝัน เป็นความฝันเล็กๆ หลายๆอัน ที่หวังว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมาทีละอย่าง และฉันก็เดินไปข้างหน้าด้วยแรงขับอันนั้น
แต่กับบางคน เมื่อเราได้เจอใครสักคนที่เรารัก และเขาเป็นความหมายของชีวิตเรา
ความฝันอันนั้น ก็อาจจะถูกปล่อยวาง และเราก็อาจจะใช้พลังอันนั้นเพื่อใครคนนั้นที่อยู่ในโลกของความจริงของเราแทน
ฉันไม่รู้หรอกว่ามันจริงหรือเปล่า...
เรื่องนี้ทำให้ฉันนึกไปถึงหนังสืออีกเล่มหนึ่งชื่อ ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน
หนังสือเล่มนั้นบอกว่า จงเดินทางตามหาความฝันของตัวเอง
เพราะเมื่อไหร่ ที่เราหยุดเดิน แล้วปักหลักลงที่ใดที่หนึ่ง เมื่อเวลาผ่านพ้นไป เราจะโหยหาความฝันอันนั้นจนต้องทิ้งบางสิ่งบางอย่าง เพื่อออกตามหามันอีกครั้ง
ถ้าเธอเคยอ่านขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน ฉันก็อยากจะถามว่าเธอเชื่อในความรัก หรือเชื่อในความฝัน
เก็บคำถามเอาไว้ ณ ที่ที่อยู่ไกลจากใจเธอ : )
เป็นงานของนิ้วกลม เล่มที่ 3 ที่ฉันได้ไล่สายตาผ่านตัวหนังสือ
เล่มนี้ต่างจากเล่มก่อนที่เล่าเรื่องราวของเมืองที่อยากไป เป็นเล่าเรื่องราวใกล้ตัวที่บางเรื่องฉันเองก็ไม่เคยคิดมาก่อน...
"ณ" เล่าเรื่องราวในพื้นที่แต่ละที่ที่นิ้วกลมคุ้นเคย และขบคิดออกมาจนพื้นที่เล็กบ้างใหญ่บ้างเหล่านั้นมีเสน่ห์ขึ้นมาอย่างน่าแปลกใจ ยอมรับในมุมแปลกแต่ลึกซึ้งของคนคนหนึ่งที่จบสถาปัตย์ และแปรมาเป็นครีเอทีฟ พ่วงตำแหน่งนักเขียนที่ทำงานออกมาได้กลมกล่อม (โดยเฉพาะภาพประกอบแบบ 'ถาปัดๆ' เล่มนี้ถูกใจมาก)
ฉันชอบหนังสือที่อ่านแล้วได้คิดต่อยอดไปเรื่อยๆ บางทีทำตาร้อนผ่าว ตื้นตัน บางทีก็น่าขำในเรื่องราวใกล้ตัวที่หลายคนมองข้าม ทำกันไปด้วยความเคยชิน
เรื่องลึกซึ้ง ที่บางทีคนอย่างฉันก็ยากที่จะคิดเองได้
"ณ" หนึ่งเล่าถึง "งานแต่งงาน"
ฉันเองก็เป็นคนหนึ่งที่มีความฝัน เป็นความฝันเล็กๆ หลายๆอัน ที่หวังว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมาทีละอย่าง และฉันก็เดินไปข้างหน้าด้วยแรงขับอันนั้น
แต่กับบางคน เมื่อเราได้เจอใครสักคนที่เรารัก และเขาเป็นความหมายของชีวิตเรา
ความฝันอันนั้น ก็อาจจะถูกปล่อยวาง และเราก็อาจจะใช้พลังอันนั้นเพื่อใครคนนั้นที่อยู่ในโลกของความจริงของเราแทน
ฉันไม่รู้หรอกว่ามันจริงหรือเปล่า...
เรื่องนี้ทำให้ฉันนึกไปถึงหนังสืออีกเล่มหนึ่งชื่อ ขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน
หนังสือเล่มนั้นบอกว่า จงเดินทางตามหาความฝันของตัวเอง
เพราะเมื่อไหร่ ที่เราหยุดเดิน แล้วปักหลักลงที่ใดที่หนึ่ง เมื่อเวลาผ่านพ้นไป เราจะโหยหาความฝันอันนั้นจนต้องทิ้งบางสิ่งบางอย่าง เพื่อออกตามหามันอีกครั้ง
ถ้าเธอเคยอ่านขุมทรัพย์ที่ปลายฝัน ฉันก็อยากจะถามว่าเธอเชื่อในความรัก หรือเชื่อในความฝัน
เก็บคำถามเอาไว้ ณ ที่ที่อยู่ไกลจากใจเธอ : )
พูดถึงขุมทรัพย์ที่ปลายฝันทีไร รู้สึกผิดทุกที
ที่พี่เล่ให้ยืมมาแล้วฝนทำน้ำหยดลงหน้าหนังสือไปหยดนึงรึไง
แล้วหน้านั้นเลยย่นเฉพาะตรงหยดน้ำ - -"
จำได้ว่าตอนอ่านนี่ถนอมมาก ตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้าย
เพราะหนังสือฝนเอง ฝนก็รักมาก ถนอมมาก แทบไม่อยากให้ใครยืม
กลัวเค้าไปทำขาด กลัวไปทำเปื้อน แต่ว่า...
พออ่านจบ.. กะจะตรวจทานว่าได้ทำหน้าไหนเสียหายไว้ป่าว
น้ำเจ้ากรรมดันหยด.. เวนกรำ.. ( คิดในใจว่ากรูไม่น่าตรวจทานเรย ) - -"
ฮือ นึกทีไรก็รู้สึกผิด T_____T"
#1 By Namfon* (58.9.206.156) on 2008-08-12 14:25