: S o r b e t : Passion Of L!fe*

ขอเล่าเรื่องหนังสือที่เพิ่งอ่านจบไปซักหน่อย ถือว่าเป็นการพักผ่อนจากการฝึกภาษาอังกฤษและการถ่ายรูปอาทิตย์ละครั้ง (แม้จะคารูปไว้ใน CF เป็นอาทิตย์ก็ตาม)

"มองโลกง่ายง่ายสบายดี" งานเขียนของคุณสรกล อดุลยานนท์ หรือ 'หนุ่มเมืองจันท์' ผลงานรวมเล่มของคอลัมน์ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ ลำดับที่ 3ในมติชนสุดสัปดาห์ หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มที่เคยหยิบที่งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติเมื่อหลายปีก่อน แต่ด้วยในวันนั้นความสนใจเรื่องเศรษฐกิจและการตลาดไม่มากพอเลยทำให้ไม่ได้อ่านจนถึงวันนี้ (ตอนนี้เค้ามีถึงฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ 9 "แพ้ได้แต่ไม่ยอม" แล้ว)

หน้าปกก็แบบนี้ ส้มๆแบบที่เราชอบเลย

เรื่องราวเป็นคอลัมน์สั้นๆกะทัดรัด (ตอนนี้อ่านอะไรยาวๆไม่เป็นแล้ว) เหมือนก๋วยเตี๋ยวเรือชามเล็กที่เข้มข้นแล้วก็กินง่าย การตลาดกับเศรษฐกิจสำหรับนักเรียนสายวิทย์อย่างเราดูห่างไกลแต่ก็เข้าใจได้ง่ายๆกับภาษาและลีลาการอธิบายของคุณ 'หนุ่มเมืองจันท์'

ยกท่อนที่ชอบมาให้ฟัง

แม้ "ทุกข์" ยัง "สุข"

ความรู้สึกของคนเราแทบทุกเรื่องไม่มีมาตรฐานที่แน่นอน

ล้วนเป็นความรู้สึกเชิงสัมพัทธ์ คือเปรียบเทียบกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

วางสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นมาตรฐาน

รู้สึกผิดหวังเมื่อสิ่งที่ได้รับรู้ต่ำกว่าที่คาดหวังไว้

สมหวังเมื่อสิ่งที่ได้รับรู้สูงกว่าหรือเท่ากับที่คาดหวัง

ฝันแบบมีกติกา

เรื่องของครูและเด็กชั้นป.3 ค่ะ

ครูกำหนดตัวละคร 5 คนและตั้งชื่อ นักเรียนแค่นำตัวละครเหล่านี้ไปแต่งเรื่องมาเองเท่านั้น อะไรก็ได้

เด็กคนหนึ่งยกมือค้านบอกว่าไม่ชอบชื่อตัวละคร และขอเปลี่ยนชื่อใหม่ โดยเสนอชื่อตามสมัยนิยมมา 5 ชื่อ

ครูแกล้งไม่ยอม ยืนยันให้ใช้ชื่อเดิม เธออยากรู้ว่าเด็กน้อยจะแก้ปัญหาเรื่องนี้อย่างไร

เด็กหน้ามุ่ยแสดงเห็นชัดว่าไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่ได้โต้เถียงอะไร

วันรุ่งขึ้นเด็กคนนั้นก็ส่งการบ้านเหมือนกับเพื่อนๆแต่ใบหน้าของเขายิ้มแย้มแบบมีเลศนัย

รู้ไหมครับว่าเรื่องที่เขาแต่งมาเป็นอย่างไร

ติ๊กต่อก...ติ๊กต่อก...ติ๊กต่อก...

เฉลยครับ...นักเรียนคนนี้ทำตามกติกาของคุณครูคือให้ตัวละครทั้ง 5 คนใช้ชื่อตามที่ครูกำหนด

แต่พอเริ่มเรื่องปั๊บ ตัวละครทั้งหมดก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินขึ้นอำเภอทันที

ขึ้นไปขอเปลี่ยนชื่อใหม่...

ในสังคมไทยที่มีรายละเอียดมากมาย หากใครคิดแตกต่างแต่สามารถทำสำเร็จโดยไม่ขัดแย้งกับกติกาหรือผู้ใหญ่ จะเป็นคนที่มีความสุขมาก

เดินตามกติกา แต่บรรลุตามที่ใจปรารถนา

แต่ที่แตกต่างกัน และ "ผู้ใหญ่" ต้องมีมากกว่า "เด็ก"

นั่นคือความอดทนและรอคอย

ทฤษฎี-ปฏิบัติ

'บางครั้งการยืนผิดที่ก็ทำให้รู้จักตัวเองดีขึ้น'

มีอะไรน่าอ่านอีกเยอะแยะ เล่มนี้ค่อนข้างเก่าแล้วแต่ถ้าใครสนใจก็ลองหาเล่มล่าสุดมาอ่านได้ไม่ผิดกติกาค่ะ อ่านแล้วเหมือนมีไฟแว่บขึ้นในหัวดีนะคะหนังสือแบบนี้ : )

* ตอนนี้อยากได้เล่ม 1-9 มากๆ ใครที่พอรู้ว่าร้านไหนที่ยังเหลืออยู่ช่วยบอกด้วยนะคะ