: S o r b e t : Passion Of L!fe*

เป็นสุดสัปดาห์ที่ว่างจริงๆ...สบายอกสบายใจเลยชวนเพื่อนออกไปเดินถ่ายรูปกัน ความจริงแล้วห้อยตามพี่ๆเค้าไปมากกว่า ไม่ได้จับกล้องแบบต้องใช้สติและความสามารถอย่างสูงมานานแล้ว จนลืมๆไปแล้วว่าอะไรปรับยังไง การเดินถ่ายรูปตามท้องถนน ชีวิตผู้คน (life) portrait หรืองานรับปริญญา มันต้องอาศัยพลังงานสูงจริงๆเลยนะ ไหวพริบก็ต้องดี หัวก็ต้องเร็ว ไม่เหมือนภูเขา ต้นไม้ ใบหญ้า ที่ยังไงมันก็อยู่นิ่งๆให้ถ่าย จะจัดองค์ประกอบยังไงก็จัดไปเหอะ...(ไม่มีบ่นไม่มีด่า)

วันนี้เราเลยไปฝึกไหวพริบกันที่เยาวราช ไปครั้งที่สองครึ่งแล้ว (ครั้งที่ 1.5 ไปถ่ายงิ้วแป๊บเดียว) กลับบ้านมาวันนี้พร้อมรูปไม่กี่รูปและบทสรุปที่ว่าควรจะไปอีกเป็นครั้งที่ 3-4-5-6-7 จนกว่าจะเก่งนั่นแหละ ถ่ายรูปแบบนี้เป็นไม้ตายของเราเลย คือตายไปเลย...หัวก็ช้าคิดอะไรก็ไม่ทัน ปรับกล้องก็ไม่ทัน เปลี่ยนเลนส์ไม่ทัน กดชัตเตอร์ไม่ทัน สมาธิก็ไม่มีโอ๊ะ...อะไรกันนี่ ถ่ายรูปมากี่ปีแล้วเธอ...ไม่อายใครก็อายตัวเองนี่แหละ -*-

เราเริ่มทริปกันตั้งแต่เช้า หลังเพลงชาติจบก็มุ่งหน้าสู่เยาวราช เดินไปเรื่อยๆ ถ่ายไปเรื่อยๆ มาคราวนี้มากับพี่เก่งๆกันทั้งนั้น รูปก็สวย มุมก็งาม อุปกรณ์ก็เกรดโปรนะ...ถ่ายไปถ่ายมาเริ่มรู้สึกว่าอยากได้บ้าง ถ้ามีกล้องแบบนี้เลนส์แบบนี้รูปนี้เราคงสวยกว่านี้นะ ถ่ายอะไรก็คงจะสวยไปหมด นั่นไง...เอาแล้วไง

จริงๆแล้วมันเป็นความหวังลมแล้งแบบหนึ่งที่เราชอบสร้างขึ้นมาหลอกตัวเองนะ วิธีถ่ายภาพให้เก่งก็คือฝึกถ่ายรูปเยอะๆ หาคนที่เค้าสามารถแนะนำเราได้ดี ดูภาพมากๆ ใช้กล้องให้คล่องจนสามารถ "รองรับ" จินตนาการเราได้ เพราะการถ่ายรูปมันเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ แต่คน "จำนวนหนึ่ง" ไม่คิดที่จะทำตาม มัวแต่นั่งตาลอยดูรูปสวยๆของคนอื่นแล้วคอยถามว่าใช้กล้องอะไร เลนส์แบบไหนแล้วก็พยายามไปหาซื้อมาเป็นเจ้าของด้วยความคิดที่ว่ารูปสวยได้เพราะกล้องดี ใช้ DSLR นะ ใช้เลนส์โปรนะ มันถึงได้สวยแบบนี้!!!
อุปกรณ์มันควรจะเป็นตัวรองรับความต้องการในเรื่ององศาการรับภาพ คุณภาพภาพถ่าย(มากกว่ารองรับความหวังนะจ๊ะ) เชื่อมั้ยว่า(บาง)คนที่คิดแบบนี้ไม่เคยคิดที่จะหยิบกล้องที่ตัวเองมีอยู่เพื่อจะถ่ายรูปเลย มัวแต่คิดว่ากล้องไม่ดีถ่ายยังไงก็ไม่สวย - -' รอให้ได้DSLR
ก่อนเถอะเดี๋ยวจะออกไปถ่ายให้สวยเลย

เพื่อนเราหลายคนเริ่มต้นด้วยกล้องตัวเล็กๆ และก็ถ่ายสวย เรียกได้ว่ามีแววตั้งแต่เป็นกล้องคอมแพคแล้ว ในขณะที่หลายคนที่เรารู้จักเช่นกัน กล้องโปรเลนส์โปรแต่ถ่ายรูปเสียของมาก T_T แถมคิดแต่จะพัฒนาอุปกรณ์ท่าเดียว เวลาคุยคุณพี่ก็จะมีแต่เรื่องอุปกรณ์ออกใหม่มาอัพเดตตลอด แต่ไม่เห็นคุยเลยว่าภาพแบบนี้ต้องใช้องค์ประกอบภาพยังไง วัดแสงยังไง ถ่ายแบบไหนถึงจะได้อารมณ์

เขียนมาซะยาวไม่รู้จะขัดใจใครหรือเปล่า เป็นมุมมองของคนที่ชอบถ่ายรูป ไม่ใช่คนเล่นกล้อง เราเองก็ต้องพยายามอีกมากๆ ไม่รู้จะต้องพยายามอีกแค่ไหน แต่เดาได้ว่าคงไม่สิ้นสุดแน่นอน เพราะโลกใบนี้มันยังมีอะไรให้เรียนรู้อีกเยอะ เสน่ห์ไม่รู้จบจากสายตาลงสู่ฟิล์ม หรือไฟล์ มันก็ยังเกิดขึ้นทุกวัน...ทุกวัน ไม่รู้ว่าวันหนึ่งในโลกใบนี้มีภาพเกิดขึ้นมาทั้งหมดวันละกี่ภาพกันนะ

แต่ที่แน่ๆภาพที่เกิดในกล้องของเรา เราก็จะพยายามทำให้มันดีที่สุด ^-^

หนึ่งในไม่กี่รูปที่ได้มาวันนี้ มุมเดิมกะปีที่แล้วเลย - -''