: ทายาทขาหมู :
posted on 29 Oct 2005 18:41 by sorbet in OpenUpวันศุกร์ที่ผ่านมา ตั้งใจจะลานอนอยู่บ้านตั้งแต่อาทิตย์ก่อนนู้น
เพื่อเตรียมตัว "เผื่อ" จะไปถ่ายรูปที่สนามบินสุวรรณภูมิ เพราะเค้ามีประกวดถ่ายรูป
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะไปถ่ายเลยนอกจากรู้สึกว่าเป็นโอกาสที่ดีมาก
แต่ก็นั่นล่ะ ก็ไม่ได้ไป บางทีโอกาสดีดีก็ไม่ได้อยากทำให้เราไขว่คว้าไว้ก็ได้นะ
แต่โอกาสดีที่จะลาก็ยังมีอยู่ วันศุกร์ออกเวรมาถึงบ้านเกือบ 10 โมง
ทุกครั้งที่ออกเวรดึกมา เรามักจะแวะร้านขาหมู-ต้มเลือดหมูหน้าปากซอยทุกครั้ง
เป็นร้านที่ต้องเดินเข้าทางซอยใหญ่ จะเรียกว่าต้องตั้งใจเดินไปซื้อก็ไม่ผิดเท่าไหร่
ร้านนี้เปิดมากี่ปีก็ไม่รู้ รู้แต่เป็นร้านเก่าแก่ สมัยที่เราอยู่อีกบ้านนึงใกล้ๆกันกับบ้านเดิมนี่
ก็ฝากท้องที่ร้านนี้ตั้งแต่จำความได้เลยล่ะ เราจึงเป็นเด็กอีกคนนึงที่โตมากับต้มเลือดหมู
ช่วงปีก่อน แม่เล่าให้ฟังว่า ลุง (ที่แสนดุ) ที่ร้านนี้เข้าโรงพยาบาลผ่าหัวเข่า
ไม่รู้จะกลับมาเปิดอีกรึเปล่า เห็นปิดไปหลายเดือนแล้ว
เรานึกเสียดายขาหมูแสนอร่อยขึ้นมาทันที "แล้วลูกเค้าไม่ทำต่อเหรอ?"
คำถามนั้นอาจจะมีคำตอบในตัวเองก็ได้ ลูกหลานสมัยใหม่กี่คนกันที่จะอยากมาทำข้าวขาหมู ขายต้มเลือดหมูตามอย่างพ่อ ที่รู้ก็คือแกมีลูกชายที่จบวิศวะอยู่คนนึง ส่วนลูกชายอีกคนไม่แน่ใจว่าเรียนอะไร เรานึกไปถึงรายการนึงที่ไปสัมภาษณ์พระพยอมแถววัดสวนแก้ว ตอนเดินผ่านที่สวนของชาวบ้าน พระพยอมท่านบอกว่า สวนร้างพวกนี้ไม่มีใครมาทำแล้ว หนุ่มสาวเค้าไปทำงานในเมืองกันหมด มันสบายกว่า
มานึกดูแล้ว น้อยคนที่จะทำนาตามพ่อแม่ มีกี่คนที่จะทำสวนตามสมบัติที่มีอยู่ น้องๆที่ทำงานที่มาจากต่างจังหวัดเหตุผลก็คือเรียนจบแล้วก็มาหางานในกรุงเทพต่อกันทั้งนั้น
(ต่างจังหวัดนอกจากที่เรียนน้อยแล้ว ที่ทำงานยังไม่ค่อยจะมี)
แล้วร้านขาหมูของเราใครจะมาทำแทนลุงมั้ยล่ะนั่น
แต่ไม่กี่เดือนหรอก ความสงสัยเราก็หมดไป เมื่อเห็นลุงนั่งหน้ายิ้มยาก(เหมือนเดิม)
ส่วนคุณป้าก็ทำขาหมูตามเดิม และมีลูกชายคนโตเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลัก
ส่วนเราก็แอบโล่งแถมดีใจไปตามระเบียบล่ะ อุ่นใจว่ายังไงร้านนี้ก็น่าจะอยู่ไปอีกน้าน-นาน
ร้านขาหมูร้านนี้อาจจะไม่อร่อยเท่าร้านที่หลายคนเคยกินมา
แต่มันอุ่นเพราะผูกพัน อร่อยเพราะคุ้นเคย
ดูสิ หน้าตาแบบนี้ให้อดกินจะทนไหวเหรอ?
#1 By ||*Just JaZZ*|| on 2005-10-29 21:30