: S o r b e t : Passion Of L!fe*

บางเส้นทางเราเลือกที่จะก้าวไป แต่บางเส้นทาง เรากลับถูกบางอย่างผลักดันและเราทำได้เพียงก้าวไปอย่างสง่าผ่าเผยที่สุดฉันเป็นคนที่มีเส้นทางเป็นของตัวเอง แม้ว่าบางทางที่ฉันต้องเดิน มันจะทำให้ฉันต้องเดินห่างจากคนที่รัก ห่างจากสังคมที่ฉันคุ้นเคย การเดินไปตามทางของตัวเอง จะเป็นการเดินที่น่าจะมีความสุขมากที่สุด ถึงจะไม่สุขเท่าไหร่ แต่ก็น่าจะเป็นทางที่เหมาะสมกับตัวเรามากที่สุด

คนเรารู้สึกอบอุ่นเมื่ออยู่ในที่ที่คุ้นเคย อยู่ใกล้คนที่รัก แต่เส้นทางที่ต่างกัน แม้ว่าเราจะเลือกที่จะเดินด้วยกัน แต่ก็คงทำได้ไม่นาน และคนที่ไม่มีความสุขก็เป็นตัวเราถึงจะไม่มั่นใจในทางข้างหน้า แต่เราควรจะก้าวต่อไปมั้ย ในเมื่อรู้สึกว่าความอ้างว้างโดดเดี่ยวกำลังรอเราอยู่หรือชีวิตเราถูกกำหนดมาคู่กับความอ้างว้างนั้นแล้ว

ฉันรู้ว่าแต่ละเส้นทาง เราคงได้เจอเพื่อนร่วมทาง ที่มีจุดหมายเดียวกันแต่ตอนนี้ ทางสายนี้ยังไม่มีใครเลย และใจยังคงห่วงหาอาวรณ์กับเส้นทางเก่าที่มีแต่ความอบอุ่นเต็มไปหมด เส้นทางที่ฉันอยากจะเดินใจจะขาด แต่ก็ทำไม่ได้ ถ้าความมั่นใจในชีวิตในวันข้างหน้าถูกสั่นคลอน ฉันจะยังทำใจยอมรับอนาคตได้หรือ อนาคตที่โดดเดี่ยวเดียวดาย และต้องแข็งใจเดินต่อไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

ฉันเคยดีใจที่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา ดีใจที่ทำอะไรหลายอย่างได้ดีกว่าคนอื่น ปลอบใจว่านั่นคือสิ่งที่ฟ้าให้มาทดแทนในชีวิตฉัน ที่บางอย่างขาดหายไปแต่อยู่อยู่วันหนึ่ง ฉันก็อยากเป็นผู้หญิงธรรมดา ที่ไม่ต้องมีอะไรพิเศษเลยก็ได้แค่ขอให้มีใครมาดูแลห่วงใย มีทางเดินแบบธรรมดาที่ใครเขามีกัน ทางเดินที่อบอุ่นไม่อ้างว้าง ชีวิตที่เรียบง่ายแสนจะธรรมดาของผู้หญิงหลายคน ทำให้ฉันไม่อยากมีอะไรพิเศษอีกต่อไป

บางทีความเหงาก็ทำให้ความคิดแบบนี้แล่นเข้ามาในสมองบ่อยครั้ง หลายครั้งที่ฉันคิดว่ามันโง่สิ้นดี ที่จะเอาอะไรหลายอย่างที่หลายคนทำไม่ได้ไปแลกกับอะไรที่หลายคนได้มาง่ายดาย ทั้งที่กับฉันนั้นมันยากเย็นเหลือเกิน

ตอนนี้ฉันหยุดอยู่กับความกลัว กลัวที่จะก้าวต่อไป กลัวที่จะไม่มีใครในวันข้างหน้า
กลัวทุกคนจะทิ้งฉันไปสร้างโลกของตัวเอง ทั้งที่จริงแล้วเราทุกคนต่างมีโลกเป็นของตัวเองกันทั้งนั้นรวมทั้งฉันที่อยากให้ใครต่อใครมาอยู่ในโลกของฉันด้วย เพราะในความเงียบ ฉันยิ่งได้ยินเสียงความสุขจากโลกใบอื่นชัดเจนมากขึ้น

ในโลกของฉัน ในเส้นทางของฉัน อาจเจ็บปวดทรมานฉันกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างเกราะป้องกันตัวเองทำจุดยืนอย่างรีบเร่ง ก่อนที่ฉันจะล้มลงไปเสียก่อน สักวันโลกของฉันจะแข็งแรงขึ้น และเต็มไปด้วยความสุขที่ฉันสร้างขึ้นเองและพร้อมที่จะแบ่งความสุขให้คนที่อยากจะเข้ามาอยู่ในโลกใบเดียวกับฉันบ้าง